اجاره ویلا و سوئیت - آپارتمان

پارک سیفیه، بوستانی است که در بخش شمال شرقی ملایر واقع در استان همدان می باشد. 

قدمت این بوستان زیبا به دوره حکومت قاجاریان باز می گردد. این پارک وسیع با این قدمت تاریخی در سال 1384 در فهرست میراث ملی کشور به ثبت رسیده است. 

عبدالمحمد میرزا سیف الدوله از نوادگان فتحعلی شاه قاجار بود. وی قصد سفر از کرمانشاه به تهران را داشت و در بین راه یک روز در ملایر استراحت کرد. پس از توقف در این شهر، آن را با دارایی و اموال خود، از دولت خرید و شروع به آبادانی آن از جمله: ساخت مدرسه، مسجد، بیمارستان و ... برای فقرا نمود.  ایشان بسیار مردم دوست و خیرخواه بودند و حتی برای کاروان هایی که از آن شهر عبور میکردند علوفه فراهم میکرد.

سیف الدوله در سال 1304 دستور ساخت پارک وسیعی را در دامنه کوه گرمه صادر نمود. 

این بوستان که از تاریخی ترین و قدیمی ترین بوستان های کشور است، امروزه یکی از جاذبه های این شهر به شمار میرود. این پارک با درختان چنار قدیمی و سر به فلک کشیده در کنار استخرهای پر آب در هر فصل از سال جلوه ای دیدنی را به نمایش می گذارد.

این بوستان در زمینی به مساحت ده هکتار و با طراحی مهندس ایتالیایی تبار، بنا گردید و برای احترام به بانی پارک، آن را سیفیه نامیدند. 

مهندسان ایتالیایی با توجه به خواسته سیف الدوله، پارکی مجلل را به سبک معماری پارک های ایتالیایی یعنی به صورت صلیبی و بیضی بنا نهادند. اما چهارچوب اصلی باغ، ایرانی بوده و از سبک معماری قبل از صفویه و قاجار نشأت می گیرد. 

این بوستان وسیع دارای دو استخر است که همیشه پر آب می باشد و به پارک جلوه ویژه ای بخشیده است. در زمان ساخت برای تأمین آب مورد نیاز این دو استخر از مقنیان یزدی خواسته شد تا قناتی را در کوه های نزدیک به پارک ایجاد نمایند تا آب از آنجا انتقال یابد. 

در ساخت پارک سیفیه از مصالح بسیاری همچون سنگ، گل، چوب، آجر، خشت، ساروج، کاشی و ملاط گچ استفاده شده است. همچنین ساختمان و مسجدی در پارک ایجاد شده که سیف الدوله خود در آن ساختمان زندگی می کرده است. 

طی سال های گذشته دریاچه مصنوعی وسیعی با امکانات مناسب در نزدیکی پارک ایجاد شده که از جمله جاذبه های گردشگری ملایر می باشد. 

ساختمانی که محل زندگی سیف الدوله بوده، بنایی آجری است و بنا به درخواست وی از دربار ناصرالدین شاه در فراز تپه مناجات ساخته شد. هم اکنون این ساختمان به دفتر پارک و امور اداری اختصاص یافته و متاسفانه برخی از درب و پنجره های آن به سرقت رفته است. 

در فضای پارک که روزگاری سیف الدوله در آن اقامت گزیده بود، آرامگاهی بر روی مزارش ساخته شد و بعدها نوه وی امیر الموید، مالک اصلی بوستان و زمین های اطراف، در کنار هفت آرامگاه دیگر به خاک سپرده شد. داخل آرامگاه تصاویری از سیف الدوله، امیر الموید و خاندانش و یک تابلو مزین به آیات قرآنی به چشم می خورد.

سیف الدوله در وصیت نامه خود این گونه آورده : اگر احکام شرع مقدس اسلام و عاطفه پدر و فرزندی مانع نبود بجز ثلث اموال تمامی اموالم را وقف می نمودم. در بخش دیگری از وصیت نامه اش اینگونه گفته شده : اگر پیک اجل در تهران سر رسید مرا در آرامگاه خود در تهران و اگر در ملایر سر رسید در تپه مناجات همان جایی که نیت خرید و وقف املاک خالصه را نمودم و آرامگاه خود را بدست خود احداث نمودم مرا دفن نمائید.

وی که در سال 1339 درگذشت در عمارت پارک به خاک سپرده شد. اغلب اراضی ملایر به سیف الدوله تعلق دارد که کماکان تعداد معدودی از نوادگان وی در این شهر زندگی می نمایند اما اغلب آنها به خارج از کشور مهاجرت نموده اند. 

مقبره سیف الدوله طراحی چهار گوشه دارد و از یک اتاق بزرگ و گنبدی بر فراز آن و چهار اتاق به اضلاع 4 متری با پوشش نیم گنبدی تشکیل شده است. هر یک از این اتاق ها دو درب دارد که به خارج بنا باز می گردد. مقبره سیف الدوله نیز در اتاق بزرگ قرار دارد. در داخل مقبره تابلویی بزرگ دیده می شود که بر روی آن آیاتی از قرآن حک شده است.

از دیگر امکانات رفاهی و تفریحی پارک سیفیه می توان به حوضچه ‌ها، آبنما و آبشار، شهر بازی، سینمای 4 بعدی، جنگل مصنوعی بر فراز تپه و ... اشاره کرد. 

در اوایل دوره مشروطیت در ملایر همچون دیگر مناطق ایران هرج و مرج ایجاد شده بود که موجب وارد کردن خساراتی به پارک گردید اما سیف الدوله هر بار مجددا به آبادانی پارک مشغول می شد و تا آخر عمر خود به این کار ادامه داد و پس از آن نوه وی موید الدوله عهده دار این مسئولیت شد و در حال حاضر این بوستان در اختیار شهرداری می باشد. 

برای دسترسی به بوستان سیفیه می بایست به استان همدان، ملایر، بلوار پارک سفر نمایید.